“Is de caesarsalade hier lekker?” vraag ik aan de bediende. “Die heb ik híer nog nooit gegeten,” zegt ze met een blik van: “Ik waag me d’r niet aan….” Dus bestel ik (laf) maar een tosti, want wat kun je daar nou aan verknallen, toch? Ik realiseer me direct daarna dat ik me heb laten beïnvloeden door het antwoord van de bediende. Met enige reserves heb ik de tosti weggewerkt. Ik heb minimaal heel kritisch geproefd hoe die smaakte en of alle kaas wel goed gesmolten was en ook of de tosti wel krokant genoeg voelde. Zeker aan de onderkant… je weet wel, of hij niet te lang heeft liggen ‘zweten’ op het bord…

Maar wat zegt dit nou eigenlijk? Zegt het iets over de tosti, of over de mindset van de bediende? Want ik weet zeker dat ze, als ze aan de gasten de routinevraag stelt “Heeft het gesmaakt?”, ook na een caesarsalade, op haar beurt routinematig iets te horen krijgt als: “Ja hoor, hij was lekker….” In dat geval zou ze mij toch kunnen aangeven dat ze altijd te horen krijgt dat gasten de caesarsalade lekker vinden? Niet dus…. ze kiest ervoor om tegen mij te zeggen: “Die ik heb ik híer nog nooit gegeten” met een veelbetekenende blik…

Hoe is de werkcultuur

Ongewild en onbewust geven mensen vaak heel eerlijk aan hoe ze ergens in staan. En wat ik al vermoedde, klopt. Er zit hier iets scheef in de (werk-)cultuur. De sfeer lijkt niet helemaal top, op zijn zachtst gezegd. Ik zie dat collega’s elkaar niet of nauwelijks aankijken en langs elkaar heen werken. De blikken zijn koud en afstandelijk naar elkaar. Of ze hebben afgesproken dat ieder z’n eigen ‘wijk’ heeft en dat men zich strikt aan die procedure heeft te houden, of er is een andere verklaring voor dit toch wel ‘citroen’-gedrag. Ik zie het al. De manager of de leidinggevende loopt rond met een kritische blik. Bekritiseert de meeste handelingen die de medewerkers uitvoeren. Feedback?
Helaas door het gevoel van hiërarchie dat ik krijg, wordt meer afgekeurd dan beloond. Deze mensen werken onder hoogspanning, bedenk ik me en zijn bang.

Op mijn vraag of ik als toetje de yoghurt zonder vruchtjes mag ontvangen, wordt benauwd gereageerd. “Dat moet ik even aan mijn baas vragen.” Op de menukaart staat yoghurt met vruchten. Maar op een aangrenzende tafel is yoghurt met blikvruchten geserveerd. Duidelijk te zien. En dat heeft niet zo mijn voorkeur. Dus wil ik graag alleen de yoghurt. Even later krijg ik te horen dat dat onmogelijk is. (…) Het is yoghurt met vruchten. Ze kan namelijk niet alleen yoghurt aanslaan in haar apparaatje, zegt ze. Nu kijkt ze met een blik van: “Ik kan er ook niks aan doen…” Ik sla vriendelijk af.

Vanuit eigen kracht

Is deze anekdote ook van toepassing binnen de kinderopvang? Jazeker! Klantbeleving vinden we namelijk allemaal belangrijk. Maar stel dat de onderlinge communicatie verslechtert of gebrekkig is. En stel dat medewerkers bang zijn om fouten te maken, omdat dit een slecht rapport van de GGD oplevert of een kritische noot van de manager, dan heeft deze werkcultuur direct invloed en effect op je klant (zowel kind als ouder). Wil jij juist ander gedrag bij pedagogisch medewerkers? En hoe zorg je nou als kritische manager dat alles goed verloopt zonder ‘er bovenop’ te zitten? Kom dan naar het Congrestival ‘Vauit eigen kracht’. Ik geef je handvatten en inzichten hoe een werkcultuur is om te buigen naar een die uitgaat van eigen kracht.

Wat is een congrestival?

We kunnen dit natuurlijk in veel woorden uitleggen, maar beeld vertelt zoveel meer. Bekijk daarom de aftermovie van Congrestival Out of the Box 2017 en de aftermovie van Congrestival Avontuurlijk Buitenspelen 2018

Programma
Tickets
Contact

Geef een reactie op dit artikel

Merlin Van Rie

Merlin van Rie

‘Hoe kan ik je iedere keer weer nieuwe inzichten geven?’ Dit is de drijfveer waarmee ik dagelijks een coachingsgesprek of training in ga. Mensen triggeren en inspireren, uit hun routine dagen! Hun eigen weerstand voorbij. Bewust en blij maken met een nieuwe ontdekking!
Op de manier die zij aandurven en veilig vinden, telkens weer. Mensen hun eigen drijfveren laten (her-) ontdekken.
Met plezier, respect, relativering & humor. En soms ook met een spiegel, die niet vervormd is.
In een taal die zij het best kunnen bevatten, zodat het beklijft. Zodat ze er iets mee willen(!) doen...

Bekijk mijn website
Bekijk alle berichten

Gerelateerde berichten

Personeelsschaarste en het bieden van zekerheid, ontwikkeling en werkgeluk

Personeelsschaarste en het bieden van zekerheid, ontwikkeling en werkgeluk

Die verdraaide personeelsschaarste! Hoe binden en boeien we ‘onze talenten’? De golfbewegingen in de economie, demografie, techniek, technologie en digitalisering ...
Lees meer
Hetzelfde als de rest. En toch anders.

Hetzelfde als de rest. En toch anders.

Een bank die zegt dat ze goed op je geld zullen passen. Een verzekeraar die zegt dat ze uitkeren op ...
Lees meer
Wat we het allerliefste doen; delen, inspireren en van elkaar leren!

Wat we het allerliefste doen; delen, inspireren en van elkaar leren!

Met TO BE Kinderopvang willen wij de kinderopvang een platform bieden waar ruimte is om te creëren, elkaar te inspireren ...
Lees meer

Andere berichten

Hoe KindStart zo'n mooie beurs voor de kinderopvang werd. Kindstart Nu 2016.

Hoe KindStart zo’n mooie beurs voor de kinderopvang werd. Kindstart Nu 2016.

Op 30 september en 1 oktober is KindStart voor de derde keer terug in Borchland. En dit keer voor het ...
Lees meer
Dun lijntje fantasie

Dun lijntje fantasie

Sinds december 2015 geef ik Engelse les in China. Mijn klas gaat beginnen en de studentjes komen binnen. Een meisje ...
Lees meer
Zorgen over turbo versnelling in de babyopvang

Zorgen over turbo versnelling in de babyopvang

De babyopvang is volop in beweging en de cursussen voor pedagogisch medewerkers om betere kwaliteit te bieden, schieten de pan ...
Lees meer
Hoe coach je elkaar?

Hoe coach je elkaar?

Jouw leidinggevende heeft een ideaal team samengesteld. Samen met de coach/beleidsmedewerker en personeelsfunctionaris is nagedacht over wat jullie allemaal van ...
Lees meer
[getsocial app="follow_bar"]