Het is mooi weer en de terrassen zitten behoorlijk vol. Ik was blijkbaar niet de enige die een strandwandeling had bedacht. Een man met een meisje (jaar of vier) gaan aan een tafeltje zitten. Zij bestellen een ijsje, een behoorlijk groot ijsje. Halverwege mag vader dan ook de rest opeten. Daarbij hebben de beweegkriebels de overhand genomen en moet zij op onderzoek uit. Op afstand houdt vader zijn dochter in de gaten. 

Ik zal het meisje ook wel in de gaten houden klinkt mijn innerlijke stem. Ik schrik er van. Waarom denk ik dit? Er is niets afwijkend aan deze man, waardoor mijn gedachtegang te verklaren is. Had ik ook zo gereageerd wanneer het een vrouw was geweest? Ging mijn vorige blog deels niet over dit thema? 

Man en vrouw houden elkaar daardoor juist goed in balans

Ik realiseer mij, dat ik ook gewoon geconditioneerd ben door de maatschappij waarin ik leef, ondanks dat ik dat niet wil. Ik bewonder juist de man in zijn opvoedkeuzes die hij maakt. Over het algemeen zijn zij wat losser en geven kinderen meer ruimte om te ontdekken. De man en vrouw houden elkaar daardoor juist goed in balans, wat de ontwikkeling van het kind ten goede komt. 

Ook de mannen in de kinderopvang bieden kinderen een divers scala aan mogelijkheden om andere talenten naar boven te laten drijven. Juist door hun andere kijk op dingen, aanpak en benadering naar kinderen toe. En ook hier is de combinatie nodig om de weegschaal in het midden te houden. 

Voelen mannen zich thuis in de kinderopvang?

Ik vraag mij wel af, hoevaak mannen in de opvang het gevoel hebben dat er wel ‘even meegekeken wordt’. Vrouwen hebben waarschijnlijk allemaal goede intenties, maar het schept geen vertrouwen. En wanneer dit te vaak gebeurd, kan het zelfs ervaren worden als niet gelijkwaardig. Zal dit ook een reden zijn waarom mannen zich niet zo thuisvoelen in de kinderopvang? Ik hoor het graag. Ik zou het namelijk geweldig vinden als er meer mannen in de kinderopvang kwamen en dat het volledig zou worden geaccepteerd.

 

Geef een reactie op dit artikel

Nicole de Beer

Hallo, mijn naam is Nicole de Beer. Als invalkracht, manager en vanuit een eigen bedrijf heb ik mij altijd proberen in te zetten om meer creatieve activiteiten op het programma te krijgen binnen de kinderopvang.
Twee jaar China heeft mij heel duidelijk gemaakt dat het beschikken over een sterk ontwikkeld creatief vermogen van groot belang is. En niet enkel in Azië, mijn huidige woonplaats, maar ook in Nederland. Nederlandse kinderen krijgen steeds meer kant en klaar activiteiten aangeboden en moeten succesvol zijn binnen de aangegeven maatschappelijke kaders. Onze benadering van kinderen belemmert het ontwikkelen van creatief vermogen. En dat is zorgelijk.
Mijn blog gaat dan ook over creativiteit in de breedste zin van het woord. Creativiteit is experimenteren, fouten maken, nadenken over mogelijke processen en ruimte krijgen. Het plezier ervaren om te mogen verkennen en te ontdekken.
Groet Nicole

Bekijk alle berichten

Ontvang direct een e-mail zodra er een nieuw bericht wordt geplaatst door deze auteur.

 

Gerelateerde berichten

Bijzonder boek met vele verhalen

Bijzonder boek met vele verhalen

Als de sterren zingen Zoals jullie weten vind ik kinderboeken heerlijk.. En ook nu nog, ben ik een vervend lezer.  ...
Lees meer
Peuters en kleuters leren door dans, spel en beweging

Peuters en kleuters leren door dans, spel en beweging

Peuters en kleuters leren door dans, spel en beweging. Wist je dat het jonge brein veel beweging nodig heeft (5 tot ...
Lees meer
Twister in de buitenlucht

Twister in de buitenlucht

Buitenspelen, heel normaal... of toch niet? Mijn motto: álles wat binnen kan, kan buiten ook! Wat dacht je bijvoorbeeld van ...
Lees meer
Ouderwets buitenspelen vandaag: tikkertje

Ouderwets buitenspelen vandaag: tikkertje

Met de BSO-kinderen zijn we in een boomgaard aan het spelen. Tijdens het limonade drinken horen we een bijzonder geluid ...
Lees meer

Andere berichten

Een prijsverhoging van de kinderopvang, gaat u daar (n)iets van voelen?

Een prijsverhoging van de kinderopvang, gaat u daar (n)iets van voelen?

Het is de – wederom enigszins negatieve – berichtgeving van onder meer BOINK (belangenorganisatie kinderopvang) die mij heeft doen besluiten ...
Lees meer
Ode aan de invaller

Ode aan de invaller

Vorige week mocht ik ineens weer eens invallen op een andere locatie dan mijn 'vaste' stekkie. Wat ik als ontzettend ...
Lees meer
Zo kun je met kinderen nadenken over goed en kwaad

Zo kun je met kinderen nadenken over goed en kwaad

“Als mijn broertje bijna in de oven gestopt wordt door een heks, zou ik ook de heks erin douwen.” Dat ...
Lees meer
Geen hulpvraag. Hoe ga je dan een coachplan maken?

Geen hulpvraag. Hoe ga je dan een coachplan maken?

In je coaching en je coachplan zou je het liefste willen dat je uitgaat van de vraag van de pm’er ...
Lees meer
[getsocial app="follow_bar"]