In je coaching en je coachplan zou je het liefste willen dat je uitgaat van de vraag van de pm’er. Maar in de praktijk blijkt dat deze vragen helemaal niet zo vaak voorkomen.

Je heb tijd gemaakt om te coachen. Je zit met een pm’er apart om vanuit haar of zijn vraag het coachplan op te stellen en het coachtraject te starten. Op naar pedagogische groei! Maar er is een obstakel. De pm’er heeft geen vraag. Hoe ga je dan een coachplan maken?

Het liefste zou je willen dat je in je coaching helemaal uitgaat van de vraag van de pm’er. Maar het komt best wel heel vaak voor dat deze vraag er helemaal niet is. Ondanks dat je merkt dat de medewerkers aan de ene kant dolgraag willen, merk je ook dat zij in de coaching graag kant en klare oplossingen willen.

Hoe komt dit eigenlijk?

Het werk vraagt op dit moment heel veel van de pm’ers.  Ik zie een hoop frustratie bij hen. Ze willen dolgraag meer tijd met de kinderen hebben en dit wordt voor hen gevoel nu opgeslurpt door alle andere taken, onder andere door de coaching. Het wordt als te veel, te zwaar en/of te moeilijk ervaren. Er is simpelweg geen ruimte in hun hoofd en hart om na te denken en te voelen met welke vraag ze lopen, waar ze inspiratie en ondersteuning bij willen in het coachen. Het is voor hen dan veel fijner als ze ouderwets te horen krijgen wat ze moeten doen  (dat hebben we immers ook grotendeels op school geleerd), dan dat ze zelf met een groeivraag komen.

Maar dit is niet waar je vanuit wilt gaan. Je wilt het allerliefste dat ze intrinsiek gemotiveerd zijn, de drive en passie voelen om pedagogisch te groeien. En dat dus een vraag om te leren, of beter gezegd te groeien, uit hen zelf komt.

Hoe dan wel?

Het voelt waarschijnlijk heel paradoxaal, maar wat mij betreft moet je beginnen met op je handen te gaan zitten. Stop met het ploeteren op het coachplan. Laat je niet verleiden, want je wilt immers ontzettend graag helpen, kant en klare antwoorden geven en vanuit daar een coachplan op te stellen. Je mag echt eerst beginnen met er helemaal te zijn voor de pm’er. Hij of zij wil waarschijnlijk het liefste even tijd waarin helemaal niets hoeft. Even geen taken, afvinklijstjes, kinderen verschonen, schoonmaken, observatielijsten invullen, inval uitleggen hoe er gewerkt wordt, overdracht naar ouders te doen etc. Er ontstaat ruimte om uit te puffen, waar er tijd is om te spuien. Waar het overvolle hoofd leeg gemaakt kan worden. Waar frustraties geuit kunnen worden.

Durf te kiezen om hier volle aandacht aan te geven. Geef onverdeelde en liefdevolle aandacht. Op zo’n manier voelt de pm’er zich helemaal gezien en gehoord. Dat is nodig om de rust te voelen, om vanuit eigen groeivragen te gaan reflecteren op de pedagogische groei.

Als je dit principe inzet in het samen maken van het coachplan, dan kan het voelen alsof je helemaal niets doet. De kans is groot dat het loslaten van het idee dat het coachplan snel af moet zijn en snel tot een oplossing moet leiden, spannend is. Gedachten zoals: ‘boek ik dan wel resultaat, gaan we dan wel vooruit?’, spelen een grote rol.  Hoe lastig ook, laat dit vooral los. Je doet zoveel, door voor je gevoel even helemaal niets te doen en er helemaal, met je volle aandacht, te zijn voor de pm’ers.

Op zo’n manier is het coachplan geen kant en klare oplossing, maar zorgt het er wel voor dat het direct werkt voor de pedagogische groei. Het maken van een coachplan is geen doel, maar echt een middel om dit voor elkaar te krijgen.

Voel jij dat je nog meer inspiratie en ondersteuning wilt voor hoe je een coachplan maakt dat direct werkt voor pedagogische groei? Dan ben je van harte welkom om mee te doen met De week van de pedagogische coach op 25 maart.

 

Inschrijvingen zijn gesloten

Geef een reactie op dit artikel

Nathalie Hekking - Camacho & Sanne Bosmans

Wij, Nathalie en Sanne, (ortho)pedagogen bij Forsa inspireren je graag om je pedagogische blik te verruimen. We bloggen met herkenbare situaties en geven ideeën die direct toepasbaar zijn op de werkvloer. Zodat jij vanuit jouw kracht de kinderen de ruimte geeft om te groeien tot autonome personen.

We werken met kinderopvang organisaties samen zodat er een sterk opvoedklimaat ontstaat. We adviseren en inspireren managers en pedagogische medewerkers, door middel van interactieve bijeenkomsten en coaching op de werkvloer. We merken dat het vooral gaat om het creëren van een nieuwe mindset over opvoeding. De pedagogische uitdagen komen vooral om de hoek kijken bij 'lastig' gedrag, juist bij lastig gedrag is het van belang om kinderen autonomie te verlenen en verbinding aan te gaan.

We gunnen alle kinderen dat ze de ruimte krijgen om te groeien tot autonome personen. We geloven dat pedagogiek niets meer of minder is dan een relatie met elkaar aangaan, om kinderen autonomie te verlenen. Wat ons betreft gaat het om samenleven en kinderen te zien als mensen, die het recht hebben om vanuit respect en gelijkwaardigheid behandeld te worden. Hiermee valt het belonen en straffen (ook negeren, geven van consequenties en apart zetten) weg.

In onze blogs willen we je inspireren om je pedagogische blik te verruimen. We geven praktische en prikkelende ideeën, zodat jij dit samen met je collega’s toe kunt passen in de kinderopvang. Heb je vragen, ideeën of wil je het pedagogische klimaat binnen je organisatie versterken? Neem contact met ons op, we denken graag met je mee.

Bekijk mijn website
Bekijk alle berichten

Ontvang direct een e-mail zodra er een nieuw berich wordt geplaatst door deze auteur.

Gerelateerde berichten

Spelen is de motor voor ontwikkeling en bewegen is de brandstof

Spelen is de motor voor ontwikkeling en bewegen is de brandstof

De titel van mijn bijdrage op 22 mei is: “Spelen is de motor voor ontwikkeling en bewegen is de brandstof” ...
Lees meer
De vernietigende kracht van feedback

De vernietigende kracht van feedback

Janneke werkt al jaren in de kinderopvang. Ze is erg populair bij de kinderen en de collega’s. Haar manager Anja ...
Lees meer
Buslijn 158 in het jaar 1989

Buslijn 158 in het jaar 1989

De volleybal in mijn hand, alle blikken op mij gericht. Dit wordt alweer mijn derde, dus laatste, service. Vol concentratie ...
Lees meer
Vingerwijzen binnen de kinderopvang

Vingerwijzen binnen de kinderopvang

Ingrid was een ervaren kracht bij de kinderopvang. Ze was iemand die een leuke sfeer bracht en kinderen op een ...
Lees meer

Andere berichten

Boekenliefje, voorlees boek voor eerlijkheid te bevorderen

Corrigeer je het niet eerlijk zijn van kinderen? (incl. boekentip)

Corrigeren werkt vaak averechts bij oneerlijkheid. Door het voorlezen van het boek; het boekenliefje, laten we kinderen ervaren dat erbij ...
Lees meer
Iedereen heeft een voorkeurshouding

Iedereen heeft een voorkeurshouding

Zit je met je armen over elkaar terwijl je dit leest? Of met je benen? Prima. Wissel dan nu eens ...
Lees meer
De nasmaak van een tosti

De nasmaak van een tosti

“Is de caesarsalade hier lekker?” vraag ik aan de bediende. “Die heb ik híer nog nooit gegeten,” zegt ze met een blik ...
Lees meer
Happy Kids Massage Book, iedereen kan masseren!

Happy Kids Massage Book, iedereen kan masseren!

Wat een geluk, ik mag weer een nieuwe boekrecensie schrijven! Het boek dat ik dit keer voor jullie gelezen heb ...
Lees meer
[getsocial app="follow_bar"]