Welkom op mijn blog. Dit is mijn allereerste blog bericht en ik zal vanaf nu periodiek gaan bloggen over het leidinggeven in de kinderopvang. Ik heb eerder nog nooit geblogd en ik wil het daarom graag uitproberen. Het lijkt mij namelijk wel leuk om mijn gedachten en ervaringen met anderen te delen.  Nou moet ik wel zeggen dat ik bij het typen van mijn blog bericht (al bij de inleiding) ervaar dat het niet zo makkelijk is als dat het lijkt. Want hoe begin je nou met een blog bericht? Dat ga ik nu proberen

Vandaag zal ik mijn ervaring als leidinggevende in de kinderopvang met jullie delen en ik zal afsluiten met een boodschap die ik aan iedereen wil meegeven.

Als ik terug kijk naar de afgelopen zes jaren dat ik als leidinggevende heb gewerkt kan ik zeggen dat het voelt alsof de jaren voorbij zijn gevlogen. Soms heb ik hectische periodes gehad, die ik dan snel wou vergeten. En soms verliep alles naar wens, waar ik dan juist lang van wou genieten. Geen een dag is hetzelfde geweest en dat zal het ook niet worden. Ik ben van mening dat, dat je juist op scherp houdt en dat je zo in beweging blijft.

De grootste uitdaging

Toen ik net als leidinggevende begon was ik jong, net afgestudeerd (in een hele andere richting) en ik had totaal geen (werk)ervaring als leidinggevende. Ik kwam terecht in een team waarin ik de jongste was en een van mijn voornaamste taken was om het personeel aan te sturen. Alle andere taken sloten goed aan bij mijn vaardigheden, maar het aansturen van een team was toch echt een grote uitdaging. Ik denk zelfs dat het de  grootse uitdaging is geweest die ik tot nu toe in mijn leven ben aangegaan. En om eerlijk te zijn had ik toen nooit gedacht dat ik de persoon (lees: leidinggevende) die nu leiding geeft zou worden en/of kon worden. Ik was toen, besef ik nu achteraf, onzeker of ik wel een “goede” leidinggevende was en/of ik het kon worden. Onzeker over mezelf was ik niet en ben ik ook nooit geweest. En daarom kon ik moeilijk met dat gevoel omgaan. Soms had ik een rotgevoel als ik thuis kwam en daar wou ik snel een positieve draai aan geven. Ik heb toen besloten om gewoon te doen wat ik wil en waar ik energie van krijg. Of ik hierbij fouten maak deed er voor mij niet toe, het ging mij meer om de lessen die ik daaruit kon halen. Met deze (al zeg ik het zelf) positieve instelling heb ik mijn werk met beide handen opgepakt en vooral op mijn eigen manier.

Mijn onzekerheden verdwenen

Al snel lukte het mij om mezelf goed te voelen in wat ik deed. Mijn onzekerheden verdwenen langzamerhand en ik was weer “mezelf” op de werkvloer. Natuurlijk heb ik ook met teleurstellingen te maken gehad. Want niet elke personeelslid is de personeelslid die doet wat haar werk is, maar juist dit heeft mij sterker gemaakt. Bij iedere teleurstelling ben ik diep geraakt, maar ik ben er veel sterker uitgekomen. Ik was telkens een ervaring rijker! En al deze ervaringen hebben bijgedragen aan mijn ontwikkeling op het gebied van het leidinggeven. Op deze manier heb ik geleerd hoe ik mijn team beter kan aansturen, om de kracht van positief zijn niet te onderschatten, om iedere situatie als een leermoment te beschouwen, open en eerlijkheid te stimuleren, te delegeren, personeelsleden te inspireren, altijd alle personeelsleden te waarderen en te complimenteren en een luisterend oor voor hun te zijn.

Passie

Waar ik mee wil afsluiten is dat ik een grote bewondering heb voor leidinggevenden die met passie werken. Ik werk zelf met heel veel passie en als ik dit terug zie bij andere leidinggevenden vind ik dat alleen maar mooi. Voor iedereen die echt gepassioneerd is om als leidinggevende aan de slag te gaan of als leidinggevende werkzaam is wil ik zeggen dat jullie er zeker mogen zijn. Want het werk dat wij doen is enorm waardevol. Iedere leidinggevende draagt heel veel bij aan de organisatie en daar mogen we enorm trots op zijn.

 

Geef een reactie op dit artikel

Kismet Uzmay

Hi! Welkom op mijn blog. Ik ben Kismet en ik deel hier mijn kennis en ervaringen over het leidinggeven met je. In 2010 opende mijn moeder (na achttien jaar in het onderwijs gewerkt te hebben) een kindercentrum. Ik was toen bezig met mijn Rechten studie en ik had daarnaast nog wat tijd over om haar te helpen bij het opstarten van haar organisatie. Ik weet niet hoe het allemaal is gegaan, maar zonder dat ik het in de gaten heb gehad heb ik steeds meer tijd besteed aan het kindercentrum. Ondertussen studeerde ik af en bleef ik hier nog altijd werkzaam. Ik voelde me hier ontzettend thuis en ik kwam er met plezier. De gedachte om hier te stoppen en met mijn behaalde diploma mijn toekomst te plannen kwam er daarom niet van. Nu (2017) zeven jaar later merk ik dat de tijd voorbij is gevlogen en ik enorm ben gegroeid als persoon. Ik geef hier nog steeds met veel plezier leiding. Ik ben ook niet meer het 19 jarige meisje dat hier ooit onervaren binnen kwam. Waar ik enorm plezier aan beleef is het leidinggeven zelf. Want dat omvat zoveel. Je bent een collega, je bent een aanspreekpunt voor de ouders, je bent een ondernemer, je bent soms een troost voor iemand, soms de persoon die iemand op dat moment kan helpen, noem het maar op. Op de werkvloer is het ook niet altijd een pretje. En juist om dat soort momenten weer mooi te maken is waar ik mijn kracht uithaal. De sociale kant van het werk, de waardevolle contacten en alle lieve mensen om je heen maken dit werk bijzonder. Ik zal zeker nog veel beleven in mijn vak en terwijl ik dat allemaal doe zal ik jullie af en toe meenemen naar mijn ervaringen. Of misschien zelfs naar mijn doelen en ambities. Zie mijn blog daarom als een online memoblok, waar ik al mijn gedachten op kwijt kan. En mocht je meer willen weten of iets willen opmerken, neem dan contact met mij op. Liefs, Kismet Uzmay.

Bekijk alle berichten

Gerelateerde berichten

Hoe bewust ben jij als leidinggevende?

Hoe bewust ben jij als leidinggevende?

Vorig jaar schreef ik al een blog over pedagogisch bewust handelen naar kinderen toe. Maar hoe zit dit eigenlijk voor ...
Lees meer
Wipstoeltjes en kinderstoelen....

Wipstoeltjes en kinderstoelen….

Tijdens de training 'Babyclub® Excellente beroepskracht' hebben we het uitgebreid over de 'do's en don'ts' ten aanzien van het stimuleren ...
Lees meer
Vertrouwen als kernwaarde

Vertrouwen als kernwaarde

Ik zit in een overleg met Dagmar, begonnen als pedagogisch medewerker nu beleidsmedewerker en pedagogisch coach binnen Wijs!. Zij is ...
Lees meer
‘ZEN-onderhandelingen-met-kinderen van acht jaar-onder hoge tijdsdruk’: Wie in het team kan het?

‘ZEN-onderhandelingen-met-kinderen van acht jaar-onder hoge tijdsdruk’: Wie in het team kan het?

Als Walter (8 jaar) boos is, wil hij het liefst weglopen. Eigenlijk is er dan geen land met hem te ...
Lees meer

Andere berichten

Introductie van de nanny

Introductie van de nanny

Nanny? ''Wat is een nanny eigenlijk? Is dat het zelfde als  een au pair?'' Die vraag is mij de afgelopen ...
Lees meer
Sinaasappelkwarktaart meets roggebrood

Sinaasappelkwarktaart meets roggebrood

Bij mij op de BSO zijn de kids echt dol op fruit. Er is een groepje jongens die zweren dat ...
Lees meer
Muzikaal samenwerken

Muzikaal samenwerken

Mensen zijn van nature sociale dieren, we leven graag in groepen en krijgen meer voor elkaar als we samenwerken met ...
Lees meer
Ben jij als baby-beroepskracht al "IKK proof"?

Ben jij als baby-beroepskracht al “IKK proof”?

Vorige week tijdens de workshop “Ontwikkelingsgericht werken met baby’s” waren veel pedagogisch medewerkers het er over eens: “er is haast ...
Lees meer