“Niet de antwoorden, maar de vragen zetten aan tot verandering”.
Een quote die ik ergens heb gelezen en mij sindsdien bezighoudt.
Aan het begin van dit jaar had ik voor mezelf heel veel vragen. Sommige antwoorden kwamen direct, andere antwoorden kwamen later in het jaar. Ook vlogen er heel veel nieuwe vragen aan mij voorbij. Alle vragen hebben tot veranderingen geleid. Positieve veranderingen.
Wanneer ik nu terugkijk op het afgelopen jaar, vraag ik mezelf af wat er toch allemaal is gebeurd in de kinderopvang? Er was zoveel onrust en verzet.

“Wat wens ik voor de landelijke kinderopvang?”

Het eerste antwoord dat in mij opkwam, was dat ik rust wens voor de kinderopvang. Rust in de breedste zin van het woord. Dat de directeuren, eigenaren, bestuursleden, vestigingsmanagers, leidinggevenden tijd én rust hebben om op de groepen door te brengen. Dat er echt gezien gaat worden, echt gehoord gaat worden en echt gekeken gaat worden naar wat er nou echt binnen de groepen gebeurt en waar de pm’ers behoefte aan hebben.
Waar stralen zij door? Wat willen zij zelf leren? Wat vinden zij zelf nog moeilijk? Maar ook, waar genieten zij van? Waar hebben zij echt behoefte aan? Waar liggen hun kwaliteiten? En hoe kunnen die kwaliteiten daadwerkelijk benut gaan worden?
Rust in de kinderopvang door te weten waar een team behoefte aan heeft.
Rust door te weten, door te zien en te horen waar de kindjes behoefte aan hebben.
Rust door te weten, door te zien en te horen waar de ouders behoefte aan hebben.
Vragen stellen vanuit het willen bereiken van rust. Investeren in de kwaliteit van de kinderopvang; zelf de juiste beslissingen nemen. Veranderingen door wetgeving van bovenaf zijn dan niet meer nodig, doordat er rust is in alle lagen van de kinderopvang. Vanuit die rust ontstaat er dan toch ruimte om echte tijd en oprechte aandacht te kunnen besteden aan elkaar?

Het uiteindelijke doel van iedereen binnen de kinderopvang is hetzelfde

Want het uiteindelijke doel van iedereen binnen de kinderopvang is toch hetzelfde? Het draait toch voor iedereen maar om één ding? De stralende snoetjes van de kindjes, toch? Kunnen en mogen genieten van het allermooiste beroep dat er maar bestaat, toch? Waarom wilde jij in de kinderopvang werkzaam zijn? Waarom wilde jij bestuurslid, directeur, eigenaar, vestigingsmanager, leidinggevende of pm’er worden in een kinderdagverblijf of binnen een kinderopvangorganisatie werkzaam zijn?
Echte rust bereiken, zodat alle lagen van de kinderopvang de rust in zichzelf (weer mogen en kunnen) gaan voelen én ervaren dat wanneer zij hun werk structureren en de rust in zichzelf voelen, de kindjes ook meer rust hebben. Oprechte tijd en aandacht voor de kindjes hebben, zodat iedereen in de kinderopvang weer echt geniet.
Wij willen toch allemaal met een grote glimlach en positieve energie naar ons ‘werk’ toe gaan? En iedere dag willen wij toch af kunnen sluiten met die zelfde grote glimlach en positieve energie?
Wat heb jij nodig om dat te kunnen bereiken?
Hoe kun jij voor jezelf rust bereiken binnen de functie die jij vervult? Of nog beter gezegd: “Welke vraag wil jij aan jezelf stellen?”
Liefs Susanne

Over Susanne Akkermans

Ik ben Susanne. Sinds 1998 ben ik de trotse eigenaresse van mijn kleinschalig kinderdagverblijf. Kinderdagverblijf Suusje is mijn droom die ik al 18 jaar mag beleven. Ik werk met drie kleine horizontale opvang groepen. Een beetje tussen de gastouderopvang en kinderopvang is.
Dat doe ik samen met een klein team van zes geweldige pedagogische medewerksters.
Ook mag ik trotse mama zijn van een dochter van 17 jaar en twee zoons van 13 jaar.
Als persoon ben ik impulsief, ondernemend, creatief in het creëren van mogelijkheden, enthousiast,onafhankelijk en ik houdt van humor. Daarbij ben ik soms behoorlijk eigenwijs en als ik een doel voor ogen heb dan ga ik er volledig voor.
Bij mij is het motto dan ook altijd "Wie wil zoekt mogelijkheden, wie niet wil zoekt een reden".
In mijn blogs voor To Be Kinderopvang zal ik gaan bloggen over mijn ervaringen en de verschillende kanten van het ondernemer zijn in de kinderopvang.
In deze afgelopen jaren heb ik volgens mij toch al wel heel veel verschillende kanten van ondernemer zijn in de kinderopvang mogen ervaren, het is dan ook echt niet 24/7 een droomwereld. Maar altijd zijn het de kinderen die mij doen beseffen en voelen waarom ik een eigen kinderdagverblijf heb!
Voor mij is dan ook het allerbelangrijkste de kinderen binnen mijn kinderdagverblijf, de kinderen moeten zichzelf veilig en vertrouwd kunnen voelen én daar ligt dan ook consequent mijn focus op.
Ondernemen doe ik vanuit mijn gevoel en passie, een praktijk mens ben ik dan ook op en top die vanuit een helikopter blik de onderneming aan mag sturen en vooral volop mag en kan genieten van de geweldige belevingswereld van de kleine kinderen
Veel lees plezier
Liefs Susanne

Bekijk alle berichten

Gerelateerde berichten