Ingrid was een ervaren kracht bij de kinderopvang. Ze was iemand die een leuke sfeer bracht en kinderen op een prettige manier kon uitdagen. Alleen met de groep wat oudere kinderen kreeg ze steeds meer moeite. Het leek ook wel alsof die steeds vaker tegen haar in opstand kwamen. Dat vond ze erg lastig en het ging uiteindelijk ten koste van haar motivatie. Dus wat ze ging doen, was de grotere kinderen, lees de opgeschoten jongens, vermijden door die door te schuiven naar haar collega’s.

In het begin viel het zo niet op, maar op een bepaald moment creëerde dit toch wat wrijving binnen het team. Er groeide irritatie bij de collega’s, maar dit werd haar niet verteld. Want het team functioneerde op zich oké, ook omdat men elkaar op zich erg graag mocht. Regelmatig spraken ze ook buiten werktijd om af met elkaar om leuke dingen te doen.

Ze durfden elkaar gewoonweg niet te corrigeren, uit angst dat dit ten koste van de sfeer zou gaan. Eén van de medewerkers had wel eens een poging gedaan bij Ingrid, maar toen reageerde ze op de volgende manier: “Ga je mij nou persoonlijk aanvallen op mijn functioneren? Ik denk niet dat dat de bedoeling is”.

Omdat deze situatie uiteindelijk ten koste ging van de resultaten en motivatie van het team, het totale functioneren, werd erover geklaagd bij het management. Die gaven Ingrid op haar beurt feedback over haar functioneren. Het resultaat hiervan was dat het team elkaar onderling ging wantrouwen. Het voelde immers niet meer veilig om ‘gewoon je ding te doen’, want er zou wel eens een klacht naar het management kunnen gaan. Leuke dingen doen samen viel helemaal stil of gebeurde in selecte groepjes.

Het groeiende wantrouwen resulteerde in het verval van het team. Ze gingen solliciteren en zoals gebruikelijk vertrokken allereerst de meest waardevolle, kansrijke krachten naar een andere kinderopvangorganisatie.

Ingrid zit inmiddels ziek thuis en heeft al 14 maanden niet op de groep gestaan. Het management heeft vrij snel extra maatregelen genomen: ze hebben het aantal functioneringsgesprekken opgevoerd en er wordt meer gestuurd op harde cijfers, taken en regels. De overgebleven medewerkers van dit team houden zich er strikt aan en nemen geen enkel initiatief meer. Bang voor terechtwijzingen. Het aantal kritische opmerkingen en klachten van ouders aan het adres van het management over de veranderde sfeer en ‘vroeger was het allemaal veel gemoedelijker’ neemt toe.

En toen, op die ene dag dat er een bezettingsprobleem was, kwam de GGD langs voor een (onverwacht) inspectiebezoek.

Een pijnlijk voorbeeld uit de praktijk. Hoe kan het zo lopen? En waar ligt de oorzaak van deze toestand nu? Bij Ingrid? Bij het team? Bij het management? Bij de kritische ouders? Of misschien wel bij die opgeschoten jongens…. en hadden die van de BSO afgemoeten of zo…

Wellicht kun je je een voorstelling maken wat er die dag gebeurde met de medewerkers en het management tijdens en na dat GGD-bezoek.

Congrestival Vanuit eigen kracht

In mijn workshop over cultuur op 15 maart 2019 op het congrestival Vanuit eigen kracht kindgericht managen zullen we deze situatie aankaarten. We gaan het overal over hebben, zullen alles benoemen, behalve de echte naam van Ingrid. Die is gefingeerd natuurlijk. En ook de naam van het kinderdagverblijf blijft onbenoemd. De situatie op zich is al pijnlijk genoeg.

Programma
Tickets
Contact

Geef een reactie op dit artikel

Merlin Van Rie

Merlin van Rie

‘Hoe kan ik je iedere keer weer nieuwe inzichten geven?’ Dit is de drijfveer waarmee ik dagelijks een coachingsgesprek of training in ga. Mensen triggeren en inspireren, uit hun routine dagen! Hun eigen weerstand voorbij. Bewust en blij maken met een nieuwe ontdekking!
Op de manier die zij aandurven en veilig vinden, telkens weer. Mensen hun eigen drijfveren laten (her-) ontdekken.
Met plezier, respect, relativering & humor. En soms ook met een spiegel, die niet vervormd is.
In een taal die zij het best kunnen bevatten, zodat het beklijft. Zodat ze er iets mee willen(!) doen...

Bekijk mijn website
Bekijk alle berichten

Gerelateerde berichten

Spelen is de motor voor ontwikkeling en bewegen is de brandstof

Spelen is de motor voor ontwikkeling en bewegen is de brandstof

De titel van mijn bijdrage op 22 mei is: “Spelen is de motor voor ontwikkeling en bewegen is de brandstof” ...
Lees meer
Geen hulpvraag. Hoe ga je dan een coachplan maken?

Geen hulpvraag. Hoe ga je dan een coachplan maken?

In je coaching en je coachplan zou je het liefste willen dat je uitgaat van de vraag van de pm’er ...
Lees meer
De vernietigende kracht van feedback

De vernietigende kracht van feedback

Janneke werkt al jaren in de kinderopvang. Ze is erg populair bij de kinderen en de collega’s. Haar manager Anja ...
Lees meer
Buslijn 158 in het jaar 1989

Buslijn 158 in het jaar 1989

De volleybal in mijn hand, alle blikken op mij gericht. Dit wordt alweer mijn derde, dus laatste, service. Vol concentratie ...
Lees meer

Andere berichten

Kleine Koningsspelen | www.confrineds.nl

Kleine Koningsspelen organiseren. Hoe dan? Lees onze inspiratietips.

Bepaal je doel Wat wil je bereiken? Bepaal van te voren een duidelijk doel. Zorg dat dit terugkomt in al ...
Lees meer
Kinderbrein in beweging!

Kinderbrein in beweging!

Zomaar een dinsdagmiddag in maart op een school in Den Haag. Als ik de peuterspeelzaal binnenkom, is de huishoek omgebouwd ...
Lees meer
Ik ben de baas! Of toch niet?

Ik ben de baas! Of toch niet?

PM’er tijdens opvoedevent; "Wat werkt voor volwassenen werkt ook voor kinderen." We zijn ouder en wijzer dan kinderen?!  We hebben ...
Lees meer
Werven is verleiden

Werven is verleiden

Wow, wat een dynamische arbeidsmarkt! Om aan voldoende pedagogisch medewerkers te komen moet je als kinderopvangorganisatie tegenwoordig meer doen dan ...
Lees meer
[getsocial app="follow_bar"]