Heb jij het coachplan al kant en klaar? Of ervaar je veel te weinig tijd om met plezier een goed coachplan te maken wat werkt voor pedagogische groei? Ik hoor en zie om mij heen dat pedagogisch coaches nauwelijks toekomen aan het maken van een goed coachplan. Hoe komt dit, waarom zou je het eigenlijk willen (dus niet moeten) doen en hoe dan? In dit blog neem ik je hierin mee.

Geen tijd?

Ik neem mijn figuurlijke petje voor je af. Wat heb jij een stapel werk voor je liggen. In combinatie met de grote ambitie en passie die je hebt, om in de kinderopvang echt van betekenis te zijn voor de kleintjes, is het een kunt om tijd ‘vrij te maken’ voor het coachen, laat staan het maken van coachplannen.
‘Het coachen moet snel tussendoor gebeuren’
Als we hier al nauwelijks tijd voor ervaren, laat staan dat we dan de ruimte en de drive voelen om ook nog eens coachplannen te maken. Deze ‘extra taak’ beland dan onderaan de stapel.
Toch hebben we allemaal evenveel tijd. Natuurlijk kun je meer of minder werk hebben in dezelfde tijd, maar het gaat erom wat jij belangrijk vind. Als je iets minder belangrijk vind, dat besteed je er ook minder tijd aan. Hetzelfde geldt voor de energie die je het je oplevert. Als je er geen zin in hebt dan maak je jezelf ook wijs dat je er geen tijd voor hebt. Het maken van een coachplan beland dan onder aan de stapel van al je to do’s. Er is dus wel tijd, het is alleen vraag of jij die tijd gaat besteden aan het maken van werkende coachplannen? Het is de kunst om het belangrijk te maken.

Waarom wil je een coachplan maken?

‘Ja ja Sanne, dat is leuk gezegd, maar het maken van een coachplan vind ik minder belangrijk (en leuk), dan het coachen zelf.’
Dat begrijp ik ontzettend goed. Het maken van het coachplan lijkt op dit moment meer een doel te zijn om pedagogische groei voor elkaar te krijgen. Het wordt een moetje, waarin we de GGD willen laten zien dat we het coachen volgens de eisen goed oppakken. Hoe fijn zou het zijn als je het coachplan dan op een presenteerblaadje krijgt, het kant en klaar voor ons ligt en er verder geen tijd aan hoeft te besteden? Dat lijkt fijn, maar dan slaan we de plank wel een beetje mis. Het coachplan is naar mijn idee een middel om pedagogische groei voor elkaar te krijgen. Via het coachplan kun je heel mooi inzichtelijk maken waar in de eerste plaats de pm’er, maar ook jij en de organisatie naar toe wil. Het zorgt er voor dat we niet zomaar ad hoc aan het werk gaan, maar we echt vanuit een fundament werken aan de pedagogische groei.
Hoe fijn en motiverend is het als iedereen ziet hoe er vooruitgang geboekt wordt. Dat elk klein (en groot) stapje een immense impact heeft op de pedagogische kwaliteit. Dat geeft een boost in het zelfvertrouwen, wat je graag aanwakkert bij iedere pm’er.  Je wilt waarschijnlijk niets anders dan kwaliteiten, talenten en vaardigheden uit iemand halen, die er eigenlijk al inzitten en iemand pedagogisch zien groeien. Het maken van een coachplan is hier een heel mooi middel voor.

Hoe maak je een coachplan wat werkt voor pedagogische groei?

De oplossing ligt dichterbij dan je denkt. Het begint bij jou. De pm’er doet wat jij doet. We weten allemaal dat het goede voorbeeld doet volgen. Jij mag laten zien dat je de enorme drive en passie hebt om het coachplan in te zetten voor onwaarschijnlijke pedagogische groei. Het klopt, het coachplan is geen kant en klare oplossing voor pedagogische groei, maar het is wel een essentieel middel om er te komen. Je mag je intrinsieke motivatie hiervoor voelen en laten zien. Dat kun je aanwakkeren door in je hart te voelen en jezelf af te vragen:

‘Hoe ziet voor mij de ideale pedagogische coaching eruit?’

Dat is ook de eerste vraag die we je meteen stellen als je mee doet met de week van de pedagogisch coach, die start op 25 maart. Vanuit deze vraag kun je voelen en voor je zien hoe het er voor jou ideaal uit ziet. Het coachplan is dan een middel om daar samen met de vraag de pm’er te komen. Als jullie samen die drive voelen, dan volgt pedagogische groei moeiteloos.

De inschrijvingen zijn gesloten

Over Nathalie Hekking - Camacho & Sanne Bosmans

Wij, Nathalie en Sanne, (ortho)pedagogen bij Forsa inspireren je graag om je pedagogische blik te verruimen. We bloggen met herkenbare situaties en geven ideeën die direct toepasbaar zijn op de werkvloer. Zodat jij vanuit jouw kracht de kinderen de ruimte geeft om te groeien tot autonome personen.

We werken met kinderopvang organisaties samen zodat er een sterk opvoedklimaat ontstaat. We adviseren en inspireren managers en pedagogische medewerkers, door middel van interactieve bijeenkomsten en coaching op de werkvloer. We merken dat het vooral gaat om het creëren van een nieuwe mindset over opvoeding. De pedagogische uitdagen komen vooral om de hoek kijken bij 'lastig' gedrag, juist bij lastig gedrag is het van belang om kinderen autonomie te verlenen en verbinding aan te gaan.

We gunnen alle kinderen dat ze de ruimte krijgen om te groeien tot autonome personen. We geloven dat pedagogiek niets meer of minder is dan een relatie met elkaar aangaan, om kinderen autonomie te verlenen. Wat ons betreft gaat het om samenleven en kinderen te zien als mensen, die het recht hebben om vanuit respect en gelijkwaardigheid behandeld te worden. Hiermee valt het belonen en straffen (ook negeren, geven van consequenties en apart zetten) weg.

In onze blogs willen we je inspireren om je pedagogische blik te verruimen. We geven praktische en prikkelende ideeën, zodat jij dit samen met je collega’s toe kunt passen in de kinderopvang. Heb je vragen, ideeën of wil je het pedagogische klimaat binnen je organisatie versterken? Neem contact met ons op, we denken graag met je mee.

Bekijk mijn website

Gerelateerde berichten