In mijn vorige blog over werken op een jongensgroep schreef ik het al. Jongens leren door te doen, ze ontdekken de wereld om hen heen vooral door uit te proberen. Jongens vinden het dan ook heerlijk om lekker aan te klooien en schijnbaar doelloos van alles uit te proberen. In dit blog deel ik verschillende manieren waarop mijn jongensgroep al aanklooiend op ontdekking gaat. Vaak zonder zichtbaar einddoel maar met zoveel plezier en verwondering dat ik volop van deze momenten geniet.

Naar buiten

De meeste jongens zijn dol op buitenspelen. Buiten kunnen zij hun energie kwijt en kan er volop bewogen worden. Daarnaast is er buiten zoveel te ontdekken. Je kunt er in bomen klimmen en ontdekken welke takken veel of weinig gewicht kunnen dragen. Je kunt takken of stenen zo ver mogelijk het water in gooien en zien wat blijft er drijven. Er zijn beestjes en planten die je kunt bekijken en onderzoeken. In de zandbak kun je tunnels graven en bruggen bouwen. Je kunt ontdekken met welk materiaal je het best een vuurtje maakt en nog veel meer.

Proefjes doen

Een aantal weken geleden kocht ik in de kringloopwinkel een scheikundedoos. Aangevuld met wat spulletjes uit de voorraadkast en voedingskleurstof zorgt deze doos al wekenlang voor spelplezier. Soms wordt er een proefje gelezen en uitgevoerd maar vaker wordt er lekker aangeklooid. Ze vullen glazen met water, voegen er van alles aan toe en kijken dan vol verwondering naar wat er wel of niet gebeurt. Regelmatig laten mijn kids met hun experimenten ouders schrikken. Zoals de 8-jarige J die trots aan mama liet zien dat hij best een slokje durfde te nemen van dat bruine bruisende mengsel. Spannend, stoer en helemaal veilig want er zat niets anders in dan baking soda, suiker, water, voedingskleurstof en wat azijn.

Slopen

Regelmatig krijg ik van mijn jongens de vraag “mogen we straks weer slopen”. Een aantal maanden geleden hebben we kapotte elektrische apparaten verzameld. Gewapend met hamers, tangen en schroevendraaiers worden deze door de kinderen gesloopt. Soms gebeurt dit zeer voorzichtig en wordt met grote precisie een printplaatje uit de computer gehaald omdat ze die zo mooi eruit vinden zien. Soms gebeurt dit met grof geweld en word er net zo lang met een hamer geslagen tot er een gat inzit. Van mij mag allebei, ook het laatste is ontdekken! Van de losse onderdeeltjes maken de kinderen robots, schilderijen of ze worden in het spel gebruikt, zo dienden de toetsen van een oud toetsenbord als geld in de friettent.

Hoe laat je jongens volop aanklooien en ontdekken?

Als pm-er ben je vaak gewend in activiteiten toe te werken naar een einddoel. Met de scheikundedoos doe je een proefje en met hout timmer je een vogelhuisje. Wanneer jongens materiaal gebruiken om lekker aan te klooien worden ze hier vaak op aangesproken, we willen dat ze het materiaal gebruiken zoals het bedoeld is. Ik wil jullie uitdagen om jongens de ruimte te geven om lekker aan te klooien. Laat het eindresultaat los, laat het idee wat je van een activiteit hebt gaan en laat die jongens lekker aanklooien. Kijk toe, bewaak waar nodig de veiligheid, doe mee en geniet van hun enthousiasme en originele ideeën. Zorg daarnaast voor doelloos spelmateriaal op de groep. Met dingen als paperclips, wasknijpers, ijslolliestokjes, oude kranten en elastiekjes kunnen ze heerlijk aan klooien. Veel ‘aanklooiplezier’ gewenst!

 

Over Marielle Zee

Welkom op mijn blog. Mijn naam is Mariëlle, ik ben 40 jaar oud en woon in het mooie Eindhoven. Sinds de zomer van 2000 werk ik in de kinderopvang. De eerste 15 jaar heb ik bij een grote kinderopvangorganisatie in Eindhoven gewerkt als pedagogisch medewerker BSO en daarnaast als overblijfcoördinator op een grote basisschool. Sinds kort werk ik op een particulier kinderdagverblijf als pedagogisch medewerker BSO en daarnaast als invalskracht op de dagopvang. Naast mijn werk in de kinderopvang ben ik coach bij Petje Af (een weekendschool voor kinderen in de leeftijd van 10-14 jaar), huiswerkmaatje van een 13-jarige jongen, voorlezer bij de Voorleesexpress, ik blog en ik studeer HBO Pedagogiek.
Ik ben een echte BSO-leidster, ik kan daar al mijn enthousiasme en energie in kwijt en vind de afwisseling die het biedt heerlijk. Samen met ze spelen, kletsen en lachen en daarnaast kinderen die iets extra’s nodig hebben begeleiden, ik vind het heerlijk en ga iedere dag met plezier naar mijn werk. De oudste BSO kinderen (vanaf 9 jaar) hebben een speciaal plekje in mijn hart. Die prépubers die enerzijds al heel groot zijn en anderzijds nog heerlijk ‘kind’ zijn vind ik echt geweldig, ik geniet volop van de gesprekken die ik met ze heb en vind het een leuke uitdaging om met hen vorm te geven aan de groep en de activiteiten.
In mijn blog laat ik jullie meekijken op mijn BSO, deel ik tips en adviezen voor de omgang met de oudste kinderen, deel ik succeservaringen en mislukkingen en geef ik ideeën voor leuke activiteiten voor de 9plus.
Ik ben heel benieuwd wat jullie van mijn blog vinden, reacties, ideeën en tips zijn altijd welkom. Veel leesplezier en tot snel!

Gerelateerde berichten