Ik roep vaak dat ik de leukste groep van het dagverblijf heb, met de leukste, grappigste en gezelligste kinderen. Eerlijk is eerlijk, de afgelopen twee maanden heb ik daar op maandag regelmatig anders over gedacht. De maandagen waren namelijk helemaal niet meer zo gezellig en de sfeer leek steeds vervelender te worden.

Hoe de sfeer bepaald wordt

Op maandag heb ik momenteel 8 kinderen, een leuk klein clubje. Echter 5 van deze 8 zitten in dezelfde klas. In die klas lijkt het de laatste tijd niet zo gezellig te zijn. Van kinderen en ouders hoor ik verhalen over pesten en onrust. Dit alles lijkt ook zijn weerslag op mijn BSO groep te hebben. De 9 jarige Enzo uit deze klas heeft altijd al veel moeite met het verwerken van prikkels. Davey zit door de spanningen in de klas slecht in zijn vel en is steeds vaker boos. Zij, maar ook anderen, zijn soms al overprikkeld en chagrijnig als ze op de BSO komen. Waardoor het ze bijna niet lukt om nog gezellig in de groep mee te draaien. Het resultaat; ruzietjes, onderlinge spanningen en vervelende opmerkingen.

Mijn eigen rol

Door de spanning en ruzietjes in de groep werd ik zelf steeds mopperiger. Mijn gevoel voor humor raakte een beetje kwijt. Ik kon voorvalletjes minder goed relativeren en was voor mijn gevoel alleen nog maar aan het mopperen. Zo kwamen we als groep in een soort cirkeltje terecht. De groep was gespannen en mopperig, hierdoor werd ik gespannen en mopperig waardoor de spanning (en dus ook het gemopper) van de kinderen weer erger werd…. Tijd om dit cirkeltje te gaan doorbreken en de sfeer te verbeteren.

Verandering

In dit geval ben ik heel bewust begonnen bij mezelf. Wat er in de klas gebeurd en de invloed die dit op de kinderen heeft kan ik niet veranderen. Wel kan ik mijn reactie veranderen. Juist op maandag let ik er heel bewust op dat mijn BSO-kids zich gezien, gehoord en gewaardeerd voelen. Ik geef complimenten te geven en reageer rustig en warm op spanningen en ruzietjes.

Praktische aanpak

Bij binnenkomst vraag ik aan ieder kind of het fijn was op school. Kinderen die er behoefte aan hebben nodig ik uit om te vertellen of krijgen even extra aandacht of een dikke knuffel. Zeker bij Davey merk ik dat hij mij vaker opzoekt voor bevestiging of een knuffel. Merk ik dat kinderen heel gespannen zijn, dan moedig ik hen aan tijdens het eetmoment te bewegen zodat ze een deel van de spanning kwijt raken.
Wordt er een vervelende opmerking gemaakt of ontstaat er ruzie, dan reageer ik hier kort en duidelijk op en benoem ik welk positief gedrag ik wil zien. Ik gebruik zo min mogelijk woorden en ga daarna verder met de activiteit of het gesprek waarmee we bezig waren. Soms doe ik ook bewust een stapje terug. Enzo raakt soms overprikkeld na opmerkingen van andere kinderen en wil dan niet meer mee doen. Timo of Thijs is dan vaak degene die hem vraagt om weer mee te doen en tegen de anderen zegt dat ze niet meer moeten zeuren. Zo is er dan weer een ruzietje opgelost zonder dat ik mopper.

Iedere week weer gezelliger

Gelukkig merk ik dat het weer gezelliger wordt op maandag. Er zijn bijna geen ruzietjes meer en er wordt minder over elkaar gemopperd en gezeurd. Toen het vorige week maandag heel de middag regende is het zelfs gelukt om zonder dat er ruimte was om even uit te razen gezellig heel de middag met zijn negenen spelletjes te doen. Ik heb daar zo van genoten!
Is de sfeer bij jullie op de groep altijd goed, of is deze net als bij mij op bepaalde dagen minder? Wat doet dit met jou en hoe ga je hiermee om? Ik ben benieuwd! Tot mijn volgende blog..

Over Marielle Zee

Welkom op mijn blog. Mijn naam is Mariëlle, ik ben 40 jaar oud en woon in het mooie Eindhoven. Sinds de zomer van 2000 werk ik in de kinderopvang. De eerste 15 jaar heb ik bij een grote kinderopvangorganisatie in Eindhoven gewerkt als pedagogisch medewerker BSO en daarnaast als overblijfcoördinator op een grote basisschool. Sinds kort werk ik op een particulier kinderdagverblijf als pedagogisch medewerker BSO en daarnaast als invalskracht op de dagopvang. Naast mijn werk in de kinderopvang ben ik coach bij Petje Af (een weekendschool voor kinderen in de leeftijd van 10-14 jaar), huiswerkmaatje van een 13-jarige jongen, voorlezer bij de Voorleesexpress, ik blog en ik studeer HBO Pedagogiek.
Ik ben een echte BSO-leidster, ik kan daar al mijn enthousiasme en energie in kwijt en vind de afwisseling die het biedt heerlijk. Samen met ze spelen, kletsen en lachen en daarnaast kinderen die iets extra’s nodig hebben begeleiden, ik vind het heerlijk en ga iedere dag met plezier naar mijn werk. De oudste BSO kinderen (vanaf 9 jaar) hebben een speciaal plekje in mijn hart. Die prépubers die enerzijds al heel groot zijn en anderzijds nog heerlijk ‘kind’ zijn vind ik echt geweldig, ik geniet volop van de gesprekken die ik met ze heb en vind het een leuke uitdaging om met hen vorm te geven aan de groep en de activiteiten.
In mijn blog laat ik jullie meekijken op mijn BSO, deel ik tips en adviezen voor de omgang met de oudste kinderen, deel ik succeservaringen en mislukkingen en geef ik ideeën voor leuke activiteiten voor de 9plus.
Ik ben heel benieuwd wat jullie van mijn blog vinden, reacties, ideeën en tips zijn altijd welkom. Veel leesplezier en tot snel!

Gerelateerde berichten