Toen ik de oproep las om te gaan bloggen voor To be Kinderopvang dacht ik meteen: JA LEUK!
Maar nu ik begin aan mijn eerste blog slaat de twijfel toe. Kan ik dit wel?
Dat heb ik nou altijd, ik heb zin in iets nieuws, geloof dat ik het kan en dan als het moment daar is… koud watervrees.
Soms denk ik dat het enthousiasme waarmee ik me aan iets verbind komt vanuit mijn innerlijk kind. Een beetje het Pippi Langkous effect: Ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan. En dan ineens komt de volwassene in mij boven borrelen zo vlak voor de start die zegt: ehh… weet jij dit wel zeker? Daarom probeer ik het kind in mij vast te houden en regelmatig naar boven te roepen. Het kind die denkt dat zij het wel kan.

Dreumesen die denken dat ze alles kunnen

Bij mij op de groep zie ik regelmatig jonge kinderen (dreumesen) die ook denken dat ze alles kunnen. Kinderen die in hun motorische ontwikkeling heel vlot zijn, maar nog te jong, om het lijntje oorzaak-gevolg te begrijpen. Het zijn dan ook deze kinderen die regelmatig met een bult, blauwe plek, pleister of schram ‘s morgens bij mij op de groep verschijnen.
Maar hoe ga je hier nou mee om op de groep?
Bij ons op de groep is het zo veilig, dat ze zich niet eens een blauwe plek mogen stoten verzucht ik wel eens als ik weer een risico inventarisatie uit moet voeren. Maar is dat wel zo? Want, ja we hebben stoelen, en tafels, en een bedje voor de pop, een speelkeuken… En al die meubels hebben randen en hoeken. Dus ja, ook bij ons valt of stoot zo’n ondernemende dreumes zich weleens een bult of blauwe plek.
Inmiddels door de jaren heen heb ik geleerd om te vertrouwen op mijn zintuigen. Mijn ogen voor voor mij, mijn oren voor wat er achter me gebeurd en dan natuurlijk dat ene belangrijke zintuig: intuïtie. Ik vertrouw op mijzelf. Ik schat situaties in en probeer met de juiste activiteiten de kinderen zo goed mogelijk uit te dagen. Het liefst buiten in ons mooie grasveld onder de appelboom. Bij slecht weer kan dit natuurlijk niet, daarom gebruik ik binnen vaak matten. Door actief met de kinderen die dat willen en nodig hebben aan te slag te gaan, probeer ik ze op een speelse manier te leren wat ze wel en wat ze nog niet zelf kunnen. Het liefst doe ik dat in groepsverband. Want, zo leren de kinderen ook over elkaar en weten ze van elkaar wat ze wel en nog niet kunnen. Daarbij stimuleer ik de kinderen elkaar waar nodig te helpen.

Spelend leren

Het keer op keer proberen, vallen en weer opstaan van de dreumes heeft een functie. Spelend leren, grenzen leren kennen en oefening. En dat gaat met vallen en opstaan. Laatst verzuchtte een jonge moeder; het is een fase, toch?
Ja, het is een fase, maar je hebt kinderen ( en volwassenen) die geen uitdaging uit de weggaan. Zij zullen blijven vallen en opstaan. Leren omgaan met falen en succes.

Ik heb het geprobeerd, mijn eerste blog. Voor mij is het een succes, als jullie mij laten weten hoe jullie omgaan met zulke situaties bij jou op de groep. Zo kunnen wij van elkaar leren en elkaar inspireren!

Geef een reactie op dit artikel

Doortje

Mijn naam is Doortje en vanaf deze maand mag ik gaan bloggen voor To Be Kinderopvang. Super leuk! Het idee van een platform voor en door de kinderopvang spreekt mij heel erg aan. Situaties en visies met elkaar delen en zodoende van elkaar leren en elkaar inspireren.

Ik werk inmiddels 12 jaar in de kinderopvang op een kleinschalig kinderdagverblijf, met maar twee groepen. Ik werk op een verticale groep en daar beleef ik van alles.
Ik ben mij de afgelopen jaren gaan verdiepen en verrijken met kennis en vaardigheden waarmee ik mijn beroep nog beter en leuker wil kunnen uitvoeren. Zo studeer ik jeugd en ontwikkelingspsychologie en ben ik opgeleid als docent peuter en kleuteryoga. Ook doe ik veel met muziek.

Iedere maand zal ik een blog schrijven over mijn belevenissen of visie op bepaalde situaties in de kinderopvang. Ik hoop dat jullie ze met plezier lezen.

Bekijk alle berichten

Ontvang direct een e-mail zodra er een nieuw berich wordt geplaatst door deze auteur.

Gerelateerde berichten

Hoe krijg je ze toch aan het lezen?

Hoe krijg je ze toch aan het lezen?

Het is niet altijd gemakkelijk om kinderen warm te maken voor lezen. Kinderen die moeite met taal hebben bijvoorbeeld, waarvoor ...
Lees meer
Doe jij het als pedagogisch coach alleen?

Doe jij het als pedagogisch coach alleen?

Doe jij het als pedagogisch coach alleen? Dan bedoel ik dus het feit dat je je alleen voelt staan, o.a ...
Lees meer
Druk, druk, druk

Druk, druk, druk

‘Het probleem van zelfsturende teams is dat ze allemaal een andere kant op sturen’ meldde een afdelingsdirecteur vorige week. ‘dat ...
Lees meer
De wereld ontdekken en begrijpen

De wereld ontdekken en begrijpen

Als ouder wil je je kind de beste ontwikkelingskansen geven. Dat je kind gezien wordt en er aandacht voor hem ...
Lees meer

Andere berichten

Wat als ze niet mee willen zingen?

Wat als ze niet mee willen zingen?

In mijn blogs schrijf ik graag over waarom zingen met kinderen zo belangrijk is. En ook tijdens mijn werk op ...
Lees meer
Tekort aan pm’ers komt vooral door mismatch

Tekort aan pm’ers komt vooral door mismatch

Dat er in sommige steden een tekort is aan goede pedagogisch medewerkers, wordt nu ook door landelijke media opgepakt. De ...
Lees meer
Help! een emotionele ouder

Help! een emotionele ouder

Pedagogisch Mentor Els komt met rode vlekken uit een gesprek met de ouders van twee-jarige Tim. Tijdens het mentor gesprek ...
Lees meer
Zoekboeken

Zoekboeken

Er zijn diverse boeken die je kan lezen met kinderen. De zoekboeken vond ik eigenlijk altijd maar stomme boeken. Wat ...
Lees meer
[getsocial app="follow_bar"]