Wat een heerlijk lenteweer deze week! De lucht is blauw het zonnetje schijnt volop. Alles begint te kriebelen, zowel bij mezelf als bij de kinderen. Kriebels om naar buiten te gaan, de zon op te zoeken en lekker te bewegen. Maar ook de kriebels van jongens/meiden leuk gaan vinden en verliefd worden.

Verkeringen

Al een aantal weken staan de gesprekken in mijn groep vooral op donderdag in het teken van verliefdheid en verkering. Logisch, want een tijdje geleden kregen Timo en Merel verkering. Beiden zitten bij mij op de groep alleen op andere dagen. Als Merel op de groep was dan waren verkering, jongens en in het bijzonder Timo onderwerp van ieder gesprek. Op foto’s in de groep werd naar Timo gezocht, aan mij werd van alles over hem gevraagd en er werd heel wat af gegiecheld. Timo (als echte jongen) hoorde je er eigenlijk niet over. Als er over de verkering gepraat werd dan gaf hij een verlegen lachje en ging dan snel weer verder voetballen. Zo grappig om dat verschil te zien!

De rest van de groep

Ook de rest van mijn groep op donderdag (voornamelijk jongens van 7 en 8 jaar oud) vonden de verkering ongelooflijk interessant. Merel werd er aardig mee geplaagd. Ze kreeg op een middag wel 20 keer de vraag; ‘……en hoe is het met Timo???’ terwijl ook de jongens druk aan het giechelen waren. Iedereen in de groep had ook een mening over (deze) verkering. De jongsten vonden verkering vooral stom en nutteloos. Door de oudere kinderen werd druk gepraat over of ze wel bij elkaar pasten, wanneer het uit zou gaan en of ze zelf verkering zouden willen hebben.

Vragenuurtje in het park

Daarnaast werden er ook allerlei vragen gesteld over verkering en aanverwante onderwerpen. Tijdens een partijtje handbal in het park kwam het gesprek maar weer eens op verkering. Drie jongens van 8 wisten het zeker, zoenen met een meisje gingen ze nooit doen, ze zouden echt alleen hun moeder zoenen. Maar hoe zit dat dan, is dat dan hetzelfde zoenen of toch anders????? Die vraag werd bij mij neergelegd, voorafgaand door de vraag of ik weleens een jongen had gezoend. Ik gaf open en eerlijk antwoord en legde het verschil tussen een zoen geven aan je moeder en zoenen als je verkering hebt op hun niveau uit. Zo hadden we een gezellig gesprek tijdens het handballen al bleven de jongens er van overtuigd dat ze nooit gaan zoenen.

Hoe het afliep……

Twee weken geleden kwam Merel op de BSO  en zei op spannende toon dat ze me iets moest vertellen. Tijdens het overblijven had ze de verkering door een vriendin uit laten maken en nu had ze verkering met Pim. Timo had nu met Meike. Dus iedereen was gelukkig, fijn hoe simpel en zonder vervelende toestanden dat op die leeftijd nog kan. Drie dagen later sprak ik Timo, hij had zijn verkering al weer uitgemaakt want dat was meer het idee van vrienden dan van hem geweest.

Volgende keer

Volgende maand blijf ik met mijn blog in de sfeer van de lentekriebels zitten. Ik schrijf dan over de leukste, lastigste en meest ontwapende vragen die ik over verkering, zoenen en seks kreeg. Ook geef ik tips over hoe je op deze vragen in kunt spelen. Tot dan!
p.s. de namen van de kinderen in dit blog zijn in verband met hun privacy door mij aangepast, de rest is helemaal echt

Over Marielle Zee

Welkom op mijn blog. Mijn naam is Mariëlle, ik ben 40 jaar oud en woon in het mooie Eindhoven. Sinds de zomer van 2000 werk ik in de kinderopvang. De eerste 15 jaar heb ik bij een grote kinderopvangorganisatie in Eindhoven gewerkt als pedagogisch medewerker BSO en daarnaast als overblijfcoördinator op een grote basisschool. Sinds kort werk ik op een particulier kinderdagverblijf als pedagogisch medewerker BSO en daarnaast als invalskracht op de dagopvang. Naast mijn werk in de kinderopvang ben ik coach bij Petje Af (een weekendschool voor kinderen in de leeftijd van 10-14 jaar), huiswerkmaatje van een 13-jarige jongen, voorlezer bij de Voorleesexpress, ik blog en ik studeer HBO Pedagogiek.
Ik ben een echte BSO-leidster, ik kan daar al mijn enthousiasme en energie in kwijt en vind de afwisseling die het biedt heerlijk. Samen met ze spelen, kletsen en lachen en daarnaast kinderen die iets extra’s nodig hebben begeleiden, ik vind het heerlijk en ga iedere dag met plezier naar mijn werk. De oudste BSO kinderen (vanaf 9 jaar) hebben een speciaal plekje in mijn hart. Die prépubers die enerzijds al heel groot zijn en anderzijds nog heerlijk ‘kind’ zijn vind ik echt geweldig, ik geniet volop van de gesprekken die ik met ze heb en vind het een leuke uitdaging om met hen vorm te geven aan de groep en de activiteiten.
In mijn blog laat ik jullie meekijken op mijn BSO, deel ik tips en adviezen voor de omgang met de oudste kinderen, deel ik succeservaringen en mislukkingen en geef ik ideeën voor leuke activiteiten voor de 9plus.
Ik ben heel benieuwd wat jullie van mijn blog vinden, reacties, ideeën en tips zijn altijd welkom. Veel leesplezier en tot snel!

Gerelateerde berichten