Sinds december 2015 geef ik Engelse les in China. Mijn klas gaat beginnen en de studentjes komen binnen. Een meisje en een jongen van 7 jaar oud. Vorige les hebben wij de lichaamsdelen (woordenlijst) behandeld en nu is de grammatica aan de beurt.
Do you have two legs?
Yes I do.
No, I don’t.
Ik heb bedacht om hen onder andere een monster te laten tekenen. Zo verschijnen er rare wezens met 8 benen, 5 ogen en wellicht zonder mond. De studentjes kunnen elkaar vragen stellen en op speelse manier de grammatica eigen maken. Ik heb er zin in.
Het Engelse woord voor monster is mijn leerlingen onbekend. Via een tekening maak ik het begrip helder. Ik veeg mijn monster snel uit, want de opdracht is duidelijk. Ik wil hun fantasie niet beïnvloeden met mijn voorbeeld. Ik geef hen viltstiften en papier, zodat zij ook de kleuren kunnen meenemen.
Do you have ten green eyes? Do you have a purple tummy? Do you have pink hair?
Zij gaan enthousiast te werk. Twee kopietjes van mijn monster verschijnen op het papier. Enkel de kleur is anders.
Voor de opdracht maakt het allemaal niet uit, dus ik zeg niets. Toch ervaar ik het als een gemiste kans. Ik had hen graag via deze opdracht de lijnen buiten de kaders willen laten ontdekken. Ook al gaat het maar om een heel dun lijntje fantasie. Met die achterliggende gedachte had ik voor monsters gekozen. Los kunnen gaan op aantallen, kleuren en vormen.
De copy-paste monsters van mijn studentjes zijn niet typisch Chinees. Ik zie met grote regelmaat gelijksoortige knutselwerken van kinderen binnen de kinderopvang in Nederland. Tien bijna identieke paddenstoelen aan de wand. Een paar hebben het hoedje ondersteboven op de stam geplaatst en een aantal stippen zijn buiten de paddenstoel geraakt. De begeleiders stoten elkaar aan en glimlachen om het resultaat. Zij hadden nog wel zo’n duidelijk voorbeeld gemaakt.

Over Nicole de Beer

Hallo, mijn naam is Nicole de Beer. Als invalkracht, manager en vanuit een eigen bedrijf heb ik mij altijd proberen in te zetten om meer creatieve activiteiten op het programma te krijgen binnen de kinderopvang.
Twee jaar China heeft mij heel duidelijk gemaakt dat het beschikken over een sterk ontwikkeld creatief vermogen van groot belang is. En niet enkel in Azië, mijn huidige woonplaats, maar ook in Nederland. Nederlandse kinderen krijgen steeds meer kant en klaar activiteiten aangeboden en moeten succesvol zijn binnen de aangegeven maatschappelijke kaders. Onze benadering van kinderen belemmert het ontwikkelen van creatief vermogen. En dat is zorgelijk.
Mijn blog gaat dan ook over creativiteit in de breedste zin van het woord. Creativiteit is experimenteren, fouten maken, nadenken over mogelijke processen en ruimte krijgen. Het plezier ervaren om te mogen verkennen en te ontdekken.
Groet Nicole

Gerelateerde berichten