Lieve mevrouw die door de gang rent,

Ik ken je niet zo heel goed, maar ik zie je soms wel. Als ik nieuwsgierig door het raampje van de deur gluur, zie ik je voorbij lopen. Ik zou je heel graag beter willen leren kennen en ik wil je heel graag vertellen hoe ik me nog tevredener en gelukkig zou kunnen voelen bij jullie.

Wist je dat ik soms denk dat je een vliegtuig bent. Want je vliegt bijna door de gangen. Soms schrik ik hiervan. Het gaat zo snel, dat mijn ogen automatisch groter worden. Opeens zie ik je niet meer en ik voel een naar gevoel in mijn buik. Zonder dat ik het door heb, begin ik opeens heel hard te huilen. Gelukkig komt de lieve Patricia eindelijk naar me toe, want ik dacht toch echt dat ik helemaal alleen was. Ik ben blijkbaar niet de enige, want mijn andere vriendjes en vriendinnetjes beginnen ook opeens te huilen. En dat voelt zo naar. Ik voel gewoon hun verdriet, alsof het die van mij is. Ken je dat?

Gelukkig heeft Patricia mij getroost en heeft ze, na al het gedoe, alle tijd voor ons. Met gedoe bedoel ik dus het gehuil van de andere baby’tjes. En ik weet niet wat er met Patricia was, maar die was vooral aan het praten tegen Maud. Ze leek wel boos. Ik hoorde haar iets zeggen van; ‘Hoe redden we het vandaag nou zonder inval. Ik loop zo echt naar Yvonne toe, om te zorgen dat er iets geregeld wordt.’ Toen pas begreep ik dat jij waarschijnlijk Yvonne heet.

Dus Yvonne, nadat Patricia heerlijk met ons geknuffeld had, was ze opeens weg. De deur knalde net iets te hard dicht. Voordat ik weer kon beginnen met huilen, was ze gelukkig al weer terug. Wat is dat toch een fijn gevoel, om niet alleen te zijn.

Maar ik was niet al te lang blij. Want opeens gaat de deur open en kom jij binnen. Je zegt (nou ik denk dat je het zei, want je ging zo snel dat ik je nauwelijks kon verstaan en voordat ik het wist was je al weg) dat er zo meteen iemand aan komt. Je zou denken dat dit rust geeft he, maar eigenlijk is Patricia helemaal niet rustiger. Zij gaat ook vliegen. Opeens noemt ze naar Maud wat ze allemaal nog meer moet doen. Ze zegt zo iets van; ‘moeten we ook nog Keet (zo heet ik) observeren’. Nou weet ik niet wat dat is, maar het lijkt me niet goed. Aangezien mijn vertrouwde mama’s hier (ik weet niet hoe ik ze anders even moet noemen) er alleen maar drukker van worden. Ze kijken ook zo boos. En dat bevalt me niet.

Opeens merk ik dat ik ontzettend moe ben (en eigenlijk ook boos en verdrietig en een beetje bang, want ik snap er allemaal niets meer van). Ik kan niet anders dan op het krijsen zetten en ik wil zo graag even alleen liggen in de slaapkamer. Nu maar hopen dat daar geen andere kindjes liggen.

Hèhè, ik heb even twee uur bijgetankt. Ik voel me weer een beetje de oude (of nou ja, de jonge). En ik heb er ook over zitten na te denken. Misschien vind je me wel een zeurpiet, dat ik dit allemaal zeg en hier last van heb. Maar ik zou het zo fijn vinden als het rustiger is. Ik kan er ook niets aan doen, dat ik zo snel van slag ben. Misschien wel om de allerkleinste dingen, maar die voelen voor mij zo immens groot.

Ik zou je dolgraag willen vragen om het wat rustiger aan te willen doen. eigenlijk zou ik wel eens de tijd willen hebben om je beter te leren kennen. Kom gerust een keertje bij me zitten. Dan schrik ik me misschien niet elke keer een hoedje.  Wanneer heb je daar tijd voor? Of beter gezegd; ‘wil je daar als eerste tijd voor maken?’ Dat maakt mij echt tevredener.

Als laatste wil ik ook echt even kwijt dat ik sterk het gevoel heb (en mijn gevoel klopt meestal), dat als jij wat rustiger loopt, rustiger praat, niet van alles vraagt aan Patricia en Maud, dat zij ook rustiger worden. Ik kan er niets aan doen, maar ik word soms gewoon onrustig van hen. Het is zoveel fijner als zij helemaal zen zijn. Dan voel ik me dat ook. Misschien als jij helemaal ontspannen bent, dan voelen zij dit ook.

Lieve lieve Yvonne. Ik zie je altijd heel hard werken. Ik voel dat je alles doet om het mij (en alle andere vriendjes en vriendinnetjes), alle lieve leidsters en zelfs onze papa’s en mama’s het beste te gunnen. Maar wat ik me afvraag is of je jezelf ook een beetje ontspanning gunt?

Ik zou dat in ieder geval heel fijn vinden. Want als jij meer ontspant en meer de tijd hebt om bij Patricia en Maud te zijn, misschien mij wat beter te leren kennen, dan ontspannen we allemaal meer.

Alvast super bedankt!

Groetjes,

Keet

Geef een reactie op dit artikel

Nathalie Hekking - Camacho & Sanne Bosmans

Wij, Nathalie en Sanne, (ortho)pedagogen bij Forsa inspireren je graag om je pedagogische blik te verruimen. We bloggen met herkenbare situaties en geven ideeën die direct toepasbaar zijn op de werkvloer. Zodat jij vanuit jouw kracht de kinderen de ruimte geeft om te groeien tot autonome personen.

We werken met kinderopvang organisaties samen zodat er een sterk opvoedklimaat ontstaat. We adviseren en inspireren managers en pedagogische medewerkers, door middel van interactieve bijeenkomsten en coaching op de werkvloer. We merken dat het vooral gaat om het creëren van een nieuwe mindset over opvoeding. De pedagogische uitdagen komen vooral om de hoek kijken bij 'lastig' gedrag, juist bij lastig gedrag is het van belang om kinderen autonomie te verlenen en verbinding aan te gaan.

We gunnen alle kinderen dat ze de ruimte krijgen om te groeien tot autonome personen. We geloven dat pedagogiek niets meer of minder is dan een relatie met elkaar aangaan, om kinderen autonomie te verlenen. Wat ons betreft gaat het om samenleven en kinderen te zien als mensen, die het recht hebben om vanuit respect en gelijkwaardigheid behandeld te worden. Hiermee valt het belonen en straffen (ook negeren, geven van consequenties en apart zetten) weg.

In onze blogs willen we je inspireren om je pedagogische blik te verruimen. We geven praktische en prikkelende ideeën, zodat jij dit samen met je collega’s toe kunt passen in de kinderopvang. Heb je vragen, ideeën of wil je het pedagogische klimaat binnen je organisatie versterken? Neem contact met ons op, we denken graag met je mee.

Bekijk mijn website
Bekijk alle berichten

Ontvang direct een e-mail zodra er een nieuw berich wordt geplaatst door deze auteur.

Gerelateerde berichten

Hoepla, breng die peuters naar de opvang

Hoepla, breng die peuters naar de opvang

Dit is de laatste keer dat ik erover zeur, goed? Over het belang van peuteropvang voor het leren van taal ...
Lees meer
Confriends trainingen www.confriends.nl

Hebben jullie al teamdoelen voor 2019?

Jaardoelen stellen is belangrijk Doelen stellen met je team geeft richting, zodat iedereen weet: waar gaan we voor en wat ...
Lees meer
Het waxinelichtje

Het waxinelichtje

Werken in het islamitische onderwijs laat mij veel van de christelijke tradities zien. Sint Maarten en Sinterklaas reden onze school ...
Lees meer
Niet de antwoorden, maar de vragen zetten aan tot verandering

Niet de antwoorden, maar de vragen zetten aan tot verandering

“Niet de antwoorden, maar de vragen zetten aan tot verandering”. Een quote die ik ergens heb gelezen en mij sindsdien ...
Lees meer

Andere berichten

Boekenliefje, voorlees boek voor eerlijkheid te bevorderen

Corrigeer je het niet eerlijk zijn van kinderen? (incl. boekentip)

Corrigeren werkt vaak averechts bij oneerlijkheid. Door het voorlezen van het boek; het boekenliefje, laten we kinderen ervaren dat erbij ...
Lees meer
Programma vanuit eigen kracht kindgericht managen

Programma vanuit eigen kracht kindgericht managen

Aan de slag met kindgericht managen Wil je als leidinggevende na een hectisch jaar weer tijd nemen voor bezinning? Inspiratie ...
Lees meer
Kneuteren met Sinterklaas?

Kneuteren met Sinterklaas?

Sinterklaas en zijn Pieten zijn weer in het land en dat is voor alle kinderen een spannende tijd.... Ik merk dit ...
Lees meer
Iedereen kan zingen

Iedereen kan zingen

Ik krijg heel vaak de vraag: ‘Is het waar dat íedereen kan zingen?’ (vaak zijn dit mensen die van zichzelf ...
Lees meer
[getsocial app="follow_bar"]