Mijn laatste blog over de kracht van het zelf mogen ontdekken was een succes. Het werd ruim 3000 keer gelezen en er kwamen veel reacties.  Dank hiervoor. Een van de opmerkingen viel op en inspireerde mij tot het schrijven van dit blog.
Je hebt helemaal gelijk. Toch ben ik dit pas later makkelijker toe kunnen gaan passen. Misschien omdat het andere er vanuit “mijn” jeugd ingegeven is???
Een eerlijke en rake opmerking, want je eigen opvoeding bepaald grotendeels hoe je op (nieuwe) situaties reageert. Het riep bij mij de vraag op. “Welke rol heeft mijn opvoeding gespeeld in de ontwikkeling van mijn creatief vermogen?” Gravend in mijn geheugen kwam ik voldoende voorbeelden tegen. Daarmee kwam ik tot de conclusie dat het verweven was in mijn opvoeding. Het was vooral de manier hoe mijn ouders zelf naar de wereld keken. Hoe zij omgingen met tegenslagen en uiteraard de mooie dingen die je toekomen. Mijn opvoeding had veel creatieve ingredienten.

Keuzevrijheid & fouten maken

De rollen waren duidelijk. Mijn vader was het speelkameraardje. Gekkigheid uithalen, humor zien in de kleine dingen van alledag en het delen van verhalen en ervaringen uit zijn eigen jeugd. Mijn moeder was de spil in ons gezin, met de EHBO trommel, voor pleisters, tranen en een goed gesprek.
Mijn ouders waren al wat ouder dan toentertijd het gemiddelde, toen zij hun eerste kind kregen. Wellicht begrepen zij hierdoor dat je niet altijd in de maat hoeft te lopen om wel mee te kunnen doen. Ook waren zij van mening dat het leven geen haast heeft. Je hoeft niet alles NU! Zaken hebben soms rusttijd nodig om het verder te kunnen ontwikkelen. Soms moet je iets uitproberen om te realiseren dat het niet de juiste weg is. Fouten maken mag. Er werd gesproken over de consequenties van mijn gedrag om vervolgens de keuze aan mij over te laten. Deze keuzevrijheid en het mogen maken van fouten zijn de basis. Ik hoefde niet altijd te doen wat zij wilden of wat de omgeving van mij verwachtte, als ik maar wel de gevolgen aanvaarde. Zij hadden hun eigen manier om hun onvrede te uiten.

Drie eendjes

Zo kreeg ik in de brugklas elke maand een cijferlijst mee naar huis, die een ouder moest ondertekenen. Ik had ook wel gezien dat het geen topscore was, maar begreep dat niet leren resultaat heeft. Ik had ook door dat ik voor de handtekening maar beter naar mijn vader kon gaan. Hij keek naar de cijferlijst en zette een slordig rondje op de plek van de handtekening. Ik corrigeerde hem en vertelde dat dit niet zijn handtekening was. Hij was het met mij eens. Het was een vijver voor de drie eendjes (eentjes) die op de lijst stonden. Met de vijver kon ik terug naar school. Mijn leraar maakte een opmerking dat de handtekening ontbrak. Je begrijpt dat de uitleg van het slordige rondje meer opleverde dan een opgeheven vinger. Mijn leraar lachte en accepteerde de cijferlijst.

Vakantie

Ook bij de vakantievoorbereidingen werd wij (drie kinderen), op een bepaalde leeftijd, nauw betrokken door de voorselectie te maken.  Mijn ouders hadden geen voorkeur voor locatie. Wij kregen een budget mee met de hoeveelheid reisdagen. Zo waren wij avonden aan het uitzoeken hoe je hetgeen kon krijgen wat je wilt, binnen de gestelde criteria. Je gaat dingen afwegen, in discussie, vergelijken en gaat op zoek naar nieuwe manieren om het voor elkaar te krijgen. Een heel creatief proces.

Je kunt altijd opnieuw beginnen.

Mijn manier van denken die mijn ouders mij hebben bijgebracht neem ik nog steeds mee. Laatst in een gesprek met een vriend werd het mij weer duidelijk. Wij spraken over angsten, het nemen van risico’s en hoe je het onbekende aanpakt. Als voorbeeld nam ik een kruispunt. Je hebt altijd diverse mogelijkheden. Mijn gevoel zegt dat ik weg X moet nemen. Ik bewandel weg X en kom er wellicht achter dat het niet de juiste weg is. Dan loop ik terug, analyseer het pad nogmaals en begin ik opnieuw. Je kunt namelijk altijd opnieuw beginnen. Het is niet de snelste route, maar wel leerzaam.

Over Nicole de Beer

Hallo, mijn naam is Nicole de Beer. Als invalkracht, manager en vanuit een eigen bedrijf heb ik mij altijd proberen in te zetten om meer creatieve activiteiten op het programma te krijgen binnen de kinderopvang.
Twee jaar China heeft mij heel duidelijk gemaakt dat het beschikken over een sterk ontwikkeld creatief vermogen van groot belang is. En niet enkel in Azië, mijn huidige woonplaats, maar ook in Nederland. Nederlandse kinderen krijgen steeds meer kant en klaar activiteiten aangeboden en moeten succesvol zijn binnen de aangegeven maatschappelijke kaders. Onze benadering van kinderen belemmert het ontwikkelen van creatief vermogen. En dat is zorgelijk.
Mijn blog gaat dan ook over creativiteit in de breedste zin van het woord. Creativiteit is experimenteren, fouten maken, nadenken over mogelijke processen en ruimte krijgen. Het plezier ervaren om te mogen verkennen en te ontdekken.
Groet Nicole

Gerelateerde berichten