Lieve Keet,

Ik wil je met heel mijn hart bedanken voor de brief die je mij gestuurd hebt. Je hebt me echt geraakt en je hebt me behoorlijk aan het denken (nou ja eigenlijk meer aan het voelen) gebracht. Ik wil echt alles op alles zetten om meer tijd met jou te besteden en vooral ook vanuit meer rust en ontspanning te werken. Maar het lastige is dat is soms gewoon niet weet hoe.

Dit frustreert me best wel eigenlijk. Want als ik ’s morgens op mijn werk (de plek waar jij met de lieve mama’s bent) aankom,  dan wil ik niets liever dan er voor jou, de lieve leidsters, de papa’s en mama’s zijn. Maar ondertussen is mijn hoofd eigenlijk al bomvol. Misschien is dat wel hetzelfde gevoel als jij het alleen maar op een krijsen kan zetten. Mijn hoofd stroomt over van alle dingen die ik moet doen en ik krijg meteen het gevoel dat ik het toch niet voor elkaar krijg.

Ken je het fenomeen to do lijstjes….? Natuurlijk niet, want jij bent natuurlijk ‘gewoon’ in het moment. Maar als je ouder bent (al hoop ik echt met heel mijn hart dat je anders mag gaan werken, dan dat ik dat doe), maak je vaak lijstjes met dingen die af moeten. Het vervelende van die lijstjes is dat ze, ondanks mijn harde werken, nooit afkomen.

Ik heb ook het gevoel dat ik (en de rest van de lieve leidsters) ontzettend veel moet, om aan andere grote mensen te laten zien hoe goed wij het doen. Om in moeilijke taal te zeggen: bewijzen dat we goede pedagogische kwaliteit bieden en ontwikkelen. Maar ik merk dat ik dan vooral druk bezig ben met papierwerk, dus uitleggen aan anderen hoe we het moeten doen, wat we doen en hoe goed we het doen, en minder de tijd neem om te knuffelen met jou en te praten met de leidsters op de groep. Dat maakt me stiekem best wel onzeker. Eigenlijk heb ik best vaak het idee dat ik het niet goed doe. Ik doe zo mijn stinkende best, maar het lukt iedere dag (net) niet om dat voor elkaar te krijgen wat ik wil. Misschien herken je dat wel? Je wilt dolgraag gaan lopen, maar dit lukt elke keer nog net niet. Ik kan me voorstellen dat dit helemaal geen leuk gevoel is… Tenminste voor mij niet. Ik vind het eigenlijk best wel knap dat je dan gewoon doorzet en het blijft proberen. Ik heb wel eens het gevoel om het op te geven.

En ik wil dat helemaal niet. Want ik doe dit werk (zo noem je dat als je later groot bent) met alle liefde. Ik verlies deze passie alleen echt uit het oog. Daar heb je me wel bewust van gemaakt. Ik wil met alle liefde tijd maken om met jou te knuffelen en alle tijd te besteden aan de lieve leidsters, om te zorgen dat we nog veel beter worden om jou en al je andere vriendjes en vriendinnetjes het beste te geven wat jullie verdienen.

Door jouw brief ben ik me gaan beseffen dat ik iedereen die rust gun, omdat ik weet dat jij en de anderen, dan volop kunnen gaan ontwikkelen (dus nieuwe dingentjes leren). Je hebt me laten zien dat dit niet gaat, als je onrust voelt, wat door mij en andere leidsters komt. Nu besef ik me dat ik mezelf ook die rust mag gaan gunnen. Hoe weet ik nog niet, want dat vind ik echt heel moeilijk. Maar ik wil dit dolgraag. Het is ook lastig, omdat het helemaal niet zo normaal is om ‘rustig aan’ te doen op het werk. We zijn gewend om hard te werken en te rennen en te vliegen.

Maar ik gun jou het allerbeste en dan kan ik niet anders dan de beslissing te nemen (ook al ga ik tegen heel veel andere mensen in) om meer ontspannen te werken. Om ontspannen leiding te geven aan de lieve leidsters, de tijd te nemen om hen te coachen (een moeilijk woord om samen te leren hoe we jou nog beter kunnen helpen) en om er voor te zorgen dat zij ook echt alle tijd en rust hebben voor jou (en je andere vriendjes en vriendinnetjes). Ik wil dolgraag een ontspannen omgeving neerzetten waar jij en de andere baby’tjes zo’n behoefte aan hebben.  Omdat ik weet dat jij dan gelukkiger en tevreden bent bij ons. Omdat ik weet dat je dan volop kunt gaan genieten en ontwikkelen.

Ik ga het gewoon doen. Investeren in mezelf, investeren in de lieve leidsters en daarmee investeren in jou. In gun het mezelf om meer te ontspannen.

Lieve lieve Keet, ik wil je nog een keer ontzettend bedanken voor je openheid. Ik hoop dat ik je met deze brief wat meer rust heb kunnen geven en het vertrouwen dat ik samen met de leidsters ga zorgen voor een ontspannen omgeving voor jou!

Liefs Yvonne

 

Geef een reactie op dit artikel

Nathalie Hekking - Camacho & Sanne Bosmans

Wij, Nathalie en Sanne, (ortho)pedagogen bij Forsa inspireren je graag om je pedagogische blik te verruimen. We bloggen met herkenbare situaties en geven ideeën die direct toepasbaar zijn op de werkvloer. Zodat jij vanuit jouw kracht de kinderen de ruimte geeft om te groeien tot autonome personen.

We werken met kinderopvang organisaties samen zodat er een sterk opvoedklimaat ontstaat. We adviseren en inspireren managers en pedagogische medewerkers, door middel van interactieve bijeenkomsten en coaching op de werkvloer. We merken dat het vooral gaat om het creëren van een nieuwe mindset over opvoeding. De pedagogische uitdagen komen vooral om de hoek kijken bij 'lastig' gedrag, juist bij lastig gedrag is het van belang om kinderen autonomie te verlenen en verbinding aan te gaan.

We gunnen alle kinderen dat ze de ruimte krijgen om te groeien tot autonome personen. We geloven dat pedagogiek niets meer of minder is dan een relatie met elkaar aangaan, om kinderen autonomie te verlenen. Wat ons betreft gaat het om samenleven en kinderen te zien als mensen, die het recht hebben om vanuit respect en gelijkwaardigheid behandeld te worden. Hiermee valt het belonen en straffen (ook negeren, geven van consequenties en apart zetten) weg.

In onze blogs willen we je inspireren om je pedagogische blik te verruimen. We geven praktische en prikkelende ideeën, zodat jij dit samen met je collega’s toe kunt passen in de kinderopvang. Heb je vragen, ideeën of wil je het pedagogische klimaat binnen je organisatie versterken? Neem contact met ons op, we denken graag met je mee.

Bekijk mijn website
Bekijk alle berichten

Ontvang direct een e-mail zodra er een nieuw berich wordt geplaatst door deze auteur.

Gerelateerde berichten

Hoepla, breng die peuters naar de opvang

Hoepla, breng die peuters naar de opvang

Dit is de laatste keer dat ik erover zeur, goed? Over het belang van peuteropvang voor het leren van taal ...
Lees meer
Confriends trainingen www.confriends.nl

Hebben jullie al teamdoelen voor 2019?

Jaardoelen stellen is belangrijk Doelen stellen met je team geeft richting, zodat iedereen weet: waar gaan we voor en wat ...
Lees meer
Het waxinelichtje

Het waxinelichtje

Werken in het islamitische onderwijs laat mij veel van de christelijke tradities zien. Sint Maarten en Sinterklaas reden onze school ...
Lees meer
Niet de antwoorden, maar de vragen zetten aan tot verandering

Niet de antwoorden, maar de vragen zetten aan tot verandering

“Niet de antwoorden, maar de vragen zetten aan tot verandering”. Een quote die ik ergens heb gelezen en mij sindsdien ...
Lees meer

Andere berichten

Rust, reinheid, regelmaat. Ouderwetse of eigentijdse opvoeding?

Rust, reinheid, regelmaat. Ouderwetse of eigentijdse opvoeding?

In de jaren 50 en 60 waren de drie R-en rust, reinheid en regelmaat de basisregels voor de opvoeding. Wie ...
Lees meer
Boekenwurm

Boekenwurm

Als kind al was ik gek op boeken. Uren kon ik er mee zoet zijn. Kan me nog goed herinneren dat ...
Lees meer
Wie trekt er aan de noodrem?

Wie trekt er aan de noodrem?

Zonder blad voor de mond heb ik, Marion Duisterhof directeur van Kinderopvang Snoopy en BSO Woodstock te Apeldoorn, dit artikel ...
Lees meer
Ieder speelt zijn eigen rol

Ieder speelt zijn eigen rol

De zomervakantie zit er alweer op en ik heb volop genoten van de lange bso-dagen. Genoten van leuke activiteiten, grappige ...
Lees meer
[getsocial app="follow_bar"]