Over Nicole de Beer
Hallo, mijn naam is Nicole de Beer. Als invalkracht, manager en vanuit een eigen bedrijf heb ik mij altijd proberen in te zetten om meer creatieve activiteiten op het programma te krijgen binnen de kinderopvang. Twee jaar China heeft mij heel duidelijk gemaakt dat het beschikken over een sterk ontwikkeld creatief vermogen van groot belang is. En niet enkel in Azië, mijn huidige woonplaats, maar ook in Nederland. Nederlandse kinderen krijgen steeds meer kant en klaar activiteiten aangeboden en moeten succesvol zijn binnen de aangegeven maatschappelijke kaders. Onze benadering van kinderen belemmert het ontwikkelen van creatief vermogen. En dat is zorgelijk. Mijn blog gaat dan ook over creativiteit in de breedste zin van het woord. Creativiteit is experimenteren, fouten maken, nadenken over mogelijke processen en ruimte krijgen. Het plezier ervaren om te mogen verkennen en te ontdekken. Groet NicoleAuteur: Nicole de Beer
Pure creativiTIJD
Of ik een blog wil schrijven over dit creativiteit. natuurlijk wil ik dat. Het is mijn expertise, denk ik optimistisch. Een week later zit ik voor de zoveelste keer naar mijn computerscherm te staren op zoek naar 'creativiteit'. Het komt ...
En dan schrik je van je eigen gedachte….
Het is mooi weer en de terrassen zitten behoorlijk vol. Ik ben blijkbaar niet de enige die een strandwandeling heeft bedacht. Een man met een meisje (jaar of vier) gaan aan een tafeltje zitten. Zij bestellen een ijsje, een behoorlijk ...
Bomen klimmen – zijn alle veiligheidsregels wel in het belang van kinderen?
In het park zie ik een jongen in een lage boom klimmen. Ik schat hem een jaar of 7. De jongen is een goede klimmer. Behendig klimt hij van tak naar tak. Zijn vader staat beneden en helpt hem op ...
No Pasar!
Treedt niet binnen, zegt de tekst in koeienletters op de vloer. Ik maak toch dat extra stapje en stuit op dezelfde woorden in het klein. Het mag blijkbaar echt niet. Ik kijk op en zie mijzelf in de opening staan ...
Draadloze oortjes en verrekijkers, het creatief proces
Een peuter loopt met een verrekijker om zijn nek door het warenhuis, waar ik toevallig loop te winkelen. Hij kijkt er steeds doorheen. “Weet je, ik kan jou nu nooit meer kwijtraken”, zegt hij tegen zijn moeder. “Ik pak dan ...